Saturday, November 24, 2012

නෙළුම් විල

නෙළුම් විල


ඉඳියාප්ප කවි

Posted: 23 Nov 2012 08:47 PM PST

ඉඳිආප්ප පිටි අන්තිම පැකට්ටුව
කැඩුවේ අද උදේ
පෙට්ටියක් පතුලේ ඇබින්දන්
හකුරු කැටයක්
යාන්තමකට ඇති වෙයි වගේ
බොන්නට කහට උගුරක්

තුනපහත් හිඟවි
හොදි මාලු රස අඩුවී
දැන් කොටන ලුනු මිරිස්
උම්බලකඩත් නොදනී


''පැරන්නන් කලැයි ලොකු ලොකු වැඩ
කාලා යස කුරක්කන් රොටි ''
ඉතින් කොහොමෙයි කියන්නේ
පොල් එක්ක අනන්නේ
සුදු පාට ඇමෙරිකන් පිටි

ඉරත් හැන්ගි අද අඳුරුයි අහස පාලුයි
සිසිරයත් සරදමට වාගේ
ඉක්මනට සීතල සුලන් එවලා වගෙයි
හිත අස්සෙ එක් වෙන පොඩි පොඩි කඳුලු
ඇස් වලින් උතුරන්න කලියෙන්
ගෙදර යන්නට දවස් හරි වගෙයි




උදේ ඉඳියාප්ප හදද්දි පහල වුන කවි. මන් පින්තුර දාලා වැඩිය කියල බ්ලොගර්ස්ලා ඊයෙ රෑ මට තර්ජණය කලා. ඒ පිලිබඳ සොයා බලා වැඩපිලිවෙලක් යොදනකම් පින්තුර නැති අකුරු විතරයි.

Sunday, November 18, 2012

නෙළුම් විල

නෙළුම් විල


ඇපල් සහ පපඩම්

Posted: 17 Nov 2012 08:12 AM PST

     
       මෙහෙ උදවිය නවින තාක්ෂණය ඉක්මනින් වැලඳ ගන්නවා .


  ඕනම පොඩි කෝපි කඩේක වයිෆයි ඉන්ටර්නෙට් නොමිලෙ .

 හැම කෙනාගෙම අතේ සෙල් ෆෝන්. එව්වත් නිකන්ම එව්වා නෙමේ. ඉස්තරම් එව්වා. බොහොම පොඩි රස්සාවල් කරන අය ගාවත් මිල වැඩි ෆෝන්.


මේ අතරිනුත් අර ඇපල් කොටේ ලකුණට තමයි වැඩි කැමැත්ත.


මෙව්වා එක්කො අලුත් . එහෙම බැරි අය සෙකන්ඩ් හෑන්ඩ් ඒවා.

අයි ෆොන් අයි පෑඩ් කියන්නෙ හරිම සාමාන්ය දේවල්.

මුදල් ඉතුරු කිරිමට වඩා මෙ වගෙ දේවල් වලට සහ ඇඳුම් පැලඳුම් වලට මේගොල්ල වියදම් කරන බවයි පේන්න තියෙන්නෙ.

පරණ පරම්පරාවල් ඇමරිකාව ප්‍රතික්ෂේප කලත් අලුත් පරපුර ඇමරිකන් දේවල් වලට බොහොම කැමතියි.


          පුන්චි පාරවල තියෙන පොඩි කඩ වල පවා අයි ෆෝන් කවර. පාට පාට ඒවා. එච්චර ගොඩක් කවර විකුණන්න අයි ෆොන් කොච්චර තියෙන්න ඕනද.



එහෙව් එකේ ඇමරිකාවෙ පඳුරකට පයින් ගැහුවම අයි ෆෝන් විස්සක් විතර විසි වෙන්න එපාය. ඔන්න මෙ ලඟදි රාජකාරි වැඩකට ඇමරිකන් කාරයෙක් ඇවිත්.

    ඉතින් එයත් එක්ක කතා කර කර හිටපු මන් දන්නා කෙනෙක් කිව්වලු මෙහෙ නම් හරියට අයි ෆොන් තියෙන වග. 


''ආ ඇත්තද ''

මිසක් මෙයා එච්චර ගණන් අරන් නැහැ .

ආයෙම කිව්වලු මෙහෙ එද්දි අයි ෆොන් අරන් ආවොත් විකුණන්න පුලුවන් කියල.


එතකොට නම් ටිකක් සිරියස් මුණක් හදන් කිව්වලු


''අපරාදේ මගෙ ෆෝන් එක ඇපල් වුනා නම් විකුණල යන්න තිබුණා '
කියල. . . .


ඒ ඇමරිකන් කතා .





ඔන්න තව දවසක් ආවලු ඉන්දියන් කාරයෙක් [ කාරයා යනු අපහාසයට කියන ලද්දක් නොවන බව සලකන්න]


ඩුඩ් ගෙ ඉන්දියන් කතා කිය්වල මට මතක් වුන එකක් මේ.


  ඉතින් මේ මනුස්ස්යා කිව්වලු රාත්‍රි කෑමට ඉන්දියන් කඩේකින් කෑම හෝටලයට ගෙනත් ඩෙන්න ලෑස්ති කරල දෙන්න කියලා.


 මන් දන්න කෙනාත් එයා දන්න ඉන්දියන් කඩේකට කතා කරලා ඕඩරේ දෙන්න හදන කොට මෙයා කියනවලු කෑමත් එක්ක පපඩමක් එවන්න ඒකට සල්ලි ගන්න එපා කියන්නය කියල.


පස්සෙ දවසේ ඇවිත් කියනවලු



''එගොල්ලො පපඩමටත් බිල දාලනෙ''





P.S.

අද නම් කියවන්න එච්චර දෙයක් නැහැ තමයි. දවසම ගෙදර හිටියෙත් නැහැ. හෙටත් ගමනක් යන්න තියෙනවා. ඒ වුනත් කමෙන්ට් වලට උත්තර නොදි කෙටුව පෝස්ට් එකකුත් නැතැයි කියල අනින ටොකු වලට හෙල්මට් එකක් නැත්නම් කිරි ගොටු තොප්පියක් වත් දාගන්න එපාය.

Wednesday, November 14, 2012

නෙළුම් විල

නෙළුම් විල


කජු කිරි

Posted: 13 Nov 2012 07:26 AM PST

 
picture


සිරාගේ කජු මුලේ කතාව කියවල මට කජු කතා මතක් වුනා . මන් කජු කන්න ආසයි . මෙහෙ කජු හරිම පිලිවෙලට පැකට් කරලා විකුණනවා . හැබැයි සේරම යන්තමට හරි බැදලා .ඒවා උයන්න හරි නැහැ.
හො චි මින් වල ඉන්න කාලෙ බෙන් තාන් මාක්ට් එකේ තමයි අමු කජු තිබුනෙ . බනිලගෙ තාත්ත දැනුත් එහෙ යන එන නිසා කජු ටිකක් නම් වරදින්නෙ නැහැ අපෙ දිහා .

දැන් මෙහෙම රත්තරන් වගෙ වුනාට අපි කිරි කජු කෙල්ලො කාලෙ අපිට කජු වලින් අඩුවක් තිබුනෙ නැහැ..
අපේ පැත්තෙ බොහොම කජු ගස් තිබුණා. අපි පොඩිම කාලේ හිටිය අපෙ නොවුනට අපේ වගෙ පලතුරු කාපු ලොකු වත්තෙ කජු ගස් තිබුණා. අපි අහුලන් ආවම අම්මා ඉඩක් ඇති  විටක කපල දුන්නා.
අමු කජු ටිකක් කඩලා ඉව්ව වෙලාවලුත් තිබුණා.


ගවුම් වල කජු කිරි ගෑවුනොත් ඉවරයි. යවන්න ක්‍රමයක් තිබුණෙම නැහැ.

කජු කපන එක නම් මහම එපාකරපු වැඩක් . මන් නම් කවදාවත් කරලා නැති වැඩක්..කජු කිරි ගෑවුනහම හම පිච්චුනා වගෙ කහට බැඳෙන්නෙ.

කජු පුහුලන් කපලා ලුනු දාල කනවා. සමහර ගස් වල පුහුලන් රස වැඩියි. වවුලන් තමයි ඉතින් ඔය රස වැඩිය දන්නෙ . පුහුලම කාල හපයත් එක්ක කජු ගෙඩිය බිම දාල යනවා .
සමහර විට අපිට හම්බ වුනා යන්තම් පැලවිගෙන එන කජු. ලා කොල පාටට කජු මදය පැලයක් වෙන්න ඔන්න මෙන්න. අමුතු රසයක් තියෙනවා . සමහරු කාලා ඇති .කජු ගහේ මැලියම් සරුන්ගල් අලවන්නත් අපට උදව් වුණා .

[මගෙ ඊශ්‍රායල් මිතුරිය හරියට පුදුම වුනා කජු පොකුරක පින්තුරයක් දැකලා.]

තව අපේ ගමේ ලොකු කජු වත්තක් තිබුණා. එයට කිව්වෙ කජු හේන කියලා. ඒ ඉඩම අයිති ගෙදර අක්කලා අපිත් එක්ක යාලුයි . අපිත් යනවා කජු කඩනවා බලන්න. හරිම විනෝද ගමන.
ඒ වත්තෙ කජු ගස් රාශියයි..වැඩට ඉන්න කට්ටිය කජු කඩලා ගෝනි පිටින් අරන් එන්නේ.


''චුටි බත් කෑවද'' අහන ගිරවෙකුත් හිටියා ඒ ගෙදර.

කජුයි මෙ ගිරවයි එක්කම මට ඒ කාලේ ටක් ගාලා ඔලුවට එන්නෙ ''කැත්තක් අරගෙන වත්තට යනකොට පෙත්තෙක් ඉඳගෙන කජු කනවා'' කියන රබන් පදේ.


 .එක එක ගස් වලට නම් පවා තිබුණා. එක නමක් මට මතකයි ;;ආප්ප කජු ගහ'' . නම් වගෙම කජුත් වෙනස් . ලොකු පොඩි රතු පුහුලන් කහ පුහුලන් වගෙ වෙනස්කම් තිබුණා.


අර කිව්ව කජු හේන පසු කලෙක කුට්ටි කරලා විකුණුවා. ගමෙන් භාගයකට වඩා ඉඩම් තිබුණ එ පවුලට වුණ දේවල් නවකතාවක් ලියන්න තරමයි. කවදහරි දවස්ක කොහේ හෝ ලියා තබන්න ඕන.
කුලී ගෙවල් වල උන්න අපිත් ඒ ඉඩමින් තමයි කෑල්ලක් ගත්තේ.


.කජු ගස් කැපිලා ගෙවල් හැදුණ. එක් ලොකු කොටසක් ගත්තු කෙනා විතරක් එහෙම්ම තිබ්බ නිසා ගහක් දෙකක් ඉතුරු වුණා.
එතරම් සරුසාර ගස් නෙමේ. කොලු කුරුට්ටන්ගෙ පොලු පහර වල් නිසා ඒ ගසුත් නැති නාස්ති වුණා.
අපෙ ඉඩමෙත් පුන්චි ගහක් තිබුණා. පසු කලෙක කපා දැම්මා.

මෙ සියල්ලටම වඩා අපුරු කතාවක් තියෙන්වා. එකම එක ලොකු කජු ගහක් අපෙ ඉඩමට කිට්ටුවම අර ලොකු කොටසෙ තනියම විශාලෙට අතු පතර විදාගෙන හැදි වඩුණා. පලාතටම සෙවණයි. හරියට නුග ගසක් වගේ. කජු වාරෙට ගමේම කොල්ලො එතන. ගෙඩියක් පැහෙන්න දුන්නෙම නැහැ. ගිරවුන් නිතරම දකින්න ලැබුණා. අනික් නොයෙක් කුරුල්ලොත් ලේන්නු හෙමත් හිඟයක් තිබුණෙ නැහැ. කොහොමත් ඉඩමට පහල පුරන් වු වෙල් යායක්...
එන්න එන්නම ජනාකිර්ණ වුණත් කාර්මික ජනපදයක් පෙනෙන මායිමෙ වුණත් පොඩියක් හුස්ම ගන්න පුලුවන් කම තිබුණා අපේ පලාතෙ මිට ටික කලකට පෙර වෙනකම්ම.
මේවා වෙනම ලියන්න ඕන කාරණා.

මට අද හිතෙන විදිහට කජු ගස වටා උප සන්ස්කෘතියක් තිබුණා වගේ දැනෙනවා.

අයිතිකාරයින්ගෙ සොයා බැලිල්ලක්, වැටක් මායිමක් මුකුත් නැතුව ඔහෙ තිබ්බ මේ මහ ගස මට නම් සිහි කලේ අසරණ මනුස්සයෙක්. අහල පහල මිනිස්සු කුණු ගෙනත් දාන්නත් පුරුදු වුණා. ඩෙන්ගු බෝවෙයි කියල නිතරම ඔය කුණුගොඩ පුච්චන්නත් ආයෙ නොදමන්නත් කට්ටිය විටින් විට කතා වුණා. මහජන සෞඛ්ය පරික්ශක ගෙනත් පරික්ෂණයකුත් තිබ්බා.



හැබැයි ඔය එකක්වත් වුණෙ නැහැ. ඉඳල හිටල අපේ අම්ම හරි පහල ගෙදර අය හරි අතුගාලා පුච්චල දැම්ම විතරයි.
මොන කරදරක්ද මෙ කජු ගහ කියල අපට නිතරම තරහත් ගියා. හබැයි ඒ කරදර වලට වන්දි ගෙවන්න වගෙ හැන්දෑවට අපෙ මිදුලට තද ඉර එලිය එන්න නොදි හොඳින් බලා ගත්තෙ මෙ කජු ගහ තමයි.
මන් වෙන පලාතකට යන කොටත් ඔය කජු ගහ හොඳට තිබුණා.



අවුරුද්දකට විතර කලින් අම්මා කිව්වා කජු ගහ කඩාගෙන වැටුණා කියල .

එක්තරා යුග පුරුෂයෙක් වගෙ ...නැත්නම් අපමණ නින්දා අපහාස විඳපු ගැහැණියක් වගේ...

...

Sunday, November 11, 2012

නෙළුම් විල

නෙළුම් විල


පලවෙනි දෙවෙනි ..

Posted: 10 Nov 2012 07:45 AM PST

අකුරු එක දෙක හිමින් ගලපා

එලිසමට පද ගලපලා

දැක්ක දවසේ ඉඳන් අපමණ

සිත පුරා කවි ඇමිණුවා


මාත්‍රා පටලැවී වැරදි

යවහනුත් පරහට තියා

ලිව්ව පද වල මිහිර මදිවද

දිනෙක ඔහු යන්නම ගියා


එකට ගුලි කර ගත්ත කවි ටික

පාරටම  විසිකර දමා

බාල්දිම හත අටක් කඳුලුත්

යන්තමට  හිත සේදුවා


විසිකරපු කවි එකතු කරගෙන

දොර ලඟට ඇවිදින් ඔයා

පටලවුන පද අවුල් අරිනට

මාස තුන හතරක් ගියා


දිග ඇරපු කවි අකුරු  අඩු වී

කොහොමවත් ගලපනු බැරි

සුළඟ  අරගෙන ගිහිල්ලා වැනි

කොහෙද ඉස්පිලි පාපිලි


දමා මල්ලක ගැට ගසා කට

කුණු ගොඩට විසිකර දමා

ලියමු අලුතින් අලුත් කවියක්

තව ලියන්නට ඉඩ තියා



පුටු කකුල් යට සිරවෙලා ඇත

අ'යන්නෙන් ගැලවුන පිලි

මගේ වරදක් නොවේ මයි එය

නොසේදුව කඳුලයි පලි .....




 සටහන ...

පහුගිය සතියේ ලෙඩ මුඩ් . මන් ලෙඩ වුනා . ළමයි ලෙඩ වුනා . ලියන මුඩ්  තියා උයන කන මුඩ් වත් නැති වුනා .

ඔන්න ඔය උන විකාරෙන් වගේ පසුගිය දවසක මේ කවි කෑල්ලක් ඔලුවට ආවා . කොටින්ම බාත්රුම් එකේදී . බාත් රුම් එක කියන්නේ කවි සිතුවිලි පහල වෙන හොඳ තැනක් .

ඔන්න ඔහේ අද එහෙන් මෙහෙන් ගැට ගහල ලියල දැම්ම .



Tuesday, October 30, 2012

නෙළුම් විල

නෙළුම් විල


මහ වරුසාවට පසුව අහස් ලිය ....නීල සිනිදු සළුවෙන් සරසා

Posted: 29 Oct 2012 09:03 AM PDT

   




සුළඟ කලබල කලැයි..

දුකෙන් පසුවුන අහස

ඊයේ මුළු දවසේම

හොඳටෝම හැඬුවා....

....ඉර හරිම බියගුලුයි

 පොඩි සුළඟටත් ගැස්සී

වලාකුළු කාමරේ

සිටියාලු හැංගි..

.... දඟකළ සුළං ගියෙදැයි
  
ජනේලෙන් එබී බලමින්

හෙමි හෙමින් ඉර ඇවිත් තිබුණා

..කඳුළු වලටම සේදී

අහස නව සළු පැළඳි....

සවස මනරම් ලෙසින් සිටියා ..

...හැරගියයි හිරුට දොස් නොකියා .....




හැංගිච්ච වැරද්දට පසුතැවි හොඳටම

ආයෙමත් රන් වලින් සරසා



අරුණි අක්කලාගේ ගෙවල් පැත්තේ  සැන්ඩි කලබල කරද්දී මේ පැත්තටත් වැඩි සද්දයක් නැතුව පොඩි කලබල කාරයෙක් කඩන් වැදුණා.

පිලිපිනෙට බැට දීලා මේ පැත්තට එද්දී චණ්ඩි කම් අඩු වෙලා තිබුනත් තරමක විනාශයක් කරලා . හතරදෙනෙක් පමණ මියගිහින් . උස ටි වී කුළුණකුත් කඩා දාලා . මුහුදු යන්න බැරි වෙලා .

අද සවස වැස්සෙන් සේදුන අහස හරිම ලස්සනට තිබුණා .

ලියන මුඩ් එකේ අද මන් කොහොමත් හිටියේ . එහෙම එක එක මුඩ් තියනවා . උයන මුඩ් එකේ උන්නොත් හොඳට උයනවා . ලියන මුඩ් ඒක ආවොත් කෑම සවුත්තුයි . ඔය වෙස්ටර්න්, ඉතාලි ඉවිලි තමයි ඒ දවසට .

රෙදි සෝදන මුඩ් එකත් එන දවස් තියෙනවා . එදාට කෑල්ලක් ඉතුරු නොවෙන්න සෝදනවා . අවාසනාවට රෙදි මදින මුඩ් එක කියල එකක් මට නැති හින්දා අකමැත්තෙන් තමයි රෙදි මැදෙන්නේ. අපි ඒ ගැන සෑහෙන්න කතා කලානේ ..

කඩේ යන මුඩ් එක ආදාට ගෙවල් ඉස්සරහ විදියේ කෙළවරක ඉඳන් ඇවිදිනවා . සමහර විට පොළෙත් යනවා .

ලොකුවටම සිතක් ආවොත් හැනොයි නගර මධ්‍යයේ විදිවලත් ඇවිදිනවා . මේ මුඩ් එක එන්නේ කලාතුරකින්.

දැන් අහන්න එපා මුඩ් එකක් නැති දාට කන්නේ බොන්නේ කඩේ යන්නේ රෙදි සෝදන්නේ නැද්ද කියල . ඒවා වෙනවා හැබැයි කරන්න ඕන නිසා .

කිසිම මුඩ් එකක් නැති කම්මැලි දවස් වලට වැඩියෙන් ටීවී බැලෙනවා . මුඩ් ෆික්ස් කරන්න ඉඟුරු විස්කෝතු වත් නැති කොට මක් කරන්නද .

ආ අර වැස්සෙන් සේදුන අහසේ සඳ පායලා . තරුත් පිරිලා . අපිට තරු දකින්න ලැබෙන්නේ කලාතුරකින් . මෙතරම් තරු පිරුණ ලස්සන අහසක් මෙහෙදී ඔය දැක්කමයි.

අපේ ලොක්කියි මායි එයාගේ පුංචි ටෙලෙස්කොප් එකත් අටවාගෙන සඳයි තරුයි බැලුවා . ඒ ටෙලෙස්කෝප් එක ගෙනාවේ ඔබා මාම බලන්න ගිය ගමනේදී . ලොක්කි ගේ හොඳම යාළුවා වෙන්න පුළුවන් වුන ඔබා මාමගේ ''කළු'' එක්ක මිදුලට වෙලා තරු බලපු එක ගැන අපිට මතක් වුනා .

තරු වෙලා අහසේ දිලෙන්නේ
අපෙන් වෙන්වුන සොඳුරු මිනිසුන් නම් ....


ප ලි

පින්තුරවල අයිතිය මා සහ මගේ ෆෝන් පොඩ්ඩා සතුය

Sunday, October 28, 2012

නෙළුම් විල

නෙළුම් විල


පාට පාට කොඩි අරගත් පාට පාට ළමයි

Posted: 27 Oct 2012 10:34 AM PDT

ගිය අවුරුද්දේ වගේම මේ පාරත් එක්සත් ජාතීන්ගේ දිනය සැමරුනා. බෑන් කි මුන් මහත්තයාගේ ඉස්කෝලේත් ගිය පාර වගේම පාට පාට මල් වගේ ළමයි ඒ ගොල්ලන්ගේ ජාතික ඇඳුම් ඇඳගෙන .

කොරියානු හැන්බොක් ඇඳුම ඇඳපු ළමයි පුම්බපු කුරුල්ලන් වගේ ..ජපන් කිමෝනාව ඇඳපු ළමයි වෙනදට වගේ දුවාගන්න බැරුව .




අපේ බනිටයි අක්කටයි සිද්ධ වුනා ළමා සාරි අඳින්න . මහන්න දන්නා ආච්චිලා දෙන්නෙක්ම හිටියත් ඒගොල්ල මෙහෙ නෙමේ නිසා මහන්න නොදන්නා අම්මට සෑහෙන්න රස්තියාදු වෙන්න සිද්ධ වුණා. මන් ඉතින් මැහුම් ගෙතුම් ඉගෙන ගෙන ගෙදෙට්ට වෙලා ඉන්න නෙමේනේ හිතන් හිටියේ .

වදෙන් පොරෙන් අන්දලා සෑහෙන්න කටුගහල හෙම යැව්වේ . ළමා සාරිය ඇඳන් ස්කිපින් කරන්න බැරි වීම ගැන බනීට ටිකක් හිතට හරි මදි .

ගියපාර වගේම මේ පාරත් කොඩිය අරන් පෙරහරේ යන්න දෙන්නට අවස්තාව ලැබුන . සැහෙන වෙලාවක් වේදිකාවේ කොඩිය ඔසවාගෙන හිටන් ඉන්නත් අරගෙන පෙරහරේ යන්නත් ටිකක් අමාරු වැඩක් . මේක පුංචි කොඩියකුත් නෙමේ .

මොනයම් අවස්තාවක මොනයම් විදිහකට හෝ තමන්ගේ රට නියෝජනය කරන්න ලැබෙනවා කියන්නේ ලොකු වාසනාවක් ලෙසයි මා නම් දුටුවේ .
















එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයෙන් පැමිණ සිටියේ ඉන්දියන් කාන්තාවක් . ඇයගේ පින්තුරයක් ගන්න නම් බැරි වුණා .

විවිධ  ජාතික ඇඳුම් ඇඳි පොඩිත්තන් පාට පාට මල් උයනක් තමා සිහිගැන්වූයේ.






පාසලේ මන් කැමතිම කෙනෙක් වන විදුහල් පතිතුමා ළමුන් සමග ගීතයක් ගායනා කලේ ගිටාරය වයමින් .


උසස් පන්තිවල සිසුන්ගේ නර්තනයද කදිමයි .



පාසලේ එකම ලාංකික ගුරුතුමා .



උත්සවය අවසානයේ පන්ති හෝ ශ්‍රේණි වශයෙන් කෑම වර්ග රැසක් සහිත භෝජන සංග්‍රහයක් . තම තම රටවල කෑම වර්ග ගෙනවිත් තිබුණා.





අපිත් හැදුවා පැණිවළලු.


සාමාන්‍යයෙන් මේ දවස්වල ළමයින්ට තම තමන්ගේ රටවල් ගැන සහ යාලුවන්ගේ රටවල් ගැන අවබෝධයක් ලබා ගන්න තමයි විශේෂ අවධානය යොමු වුණේ.

.

අපේ බනිටත් තමන්ගේ රට ගැන එක එක දේවල් දැනගෙන එන්නයි ගුරුතුමී කියා තිබුණා . ප්‍රසිද්ධ තැන්, ලස්සන තැන් . ගොඩනැගිලි , කෑම , ඇඳුම් , ප්‍රවාහනය වගේ කාරණා.

එන වසරේ සංචාරකයින්ට යන්න හොඳම තැන ලෙස ලංකාව නම් වෙලා තියෙන එකත් අපට ලොකු සතුටක්.


අපේ පවුලම එකතු වෙලා තමයි මේගැන සාකච්චා වුණේ . කියන කියන හැමදේම ලොක්කි නම් දන්නවා .

''හරි ඔය කොයි ඇඳුම දන්නවා වුනත් ඕගොල්ලෝ අමුඩේ දන්නේ නැහැනේ '' එහෙම කිව්වේ තාත්තා .

'' අපෝ මන් දන්නවා අර ගොවියෝ අඳින ඩයපර් එක වගේ එකනේ '' ඒ ලොක්කි .


අමුඩේ අඳින්නේ අපි විතරද ..ජපානයේ සුමෝ ලත් අඳින්නේ අමුඩයක් වගේ එකක් .



 කැමති නම් අමුඩය සහ අපේ අනන්‍යතාවය කියල සංවාදයකට යන්නත් පුළුවන් . ආදිවාසින් අමුඩය ඇඳන් ක්‍රිකට් ගහපු වගත් ආරංචි වුණා .


Saturday, October 13, 2012

නෙළුම් විල

නෙළුම් විල


අලිය ගිලපු දිවුල් ගෙඩිය වැඩක් නැති වුනත් ....

Posted: 12 Oct 2012 10:13 AM PDT


 


අපි පොඩි කාලේ උගුඩුවන් ඕනෑතරම් හිටිය . හැබැයි උන් මොනවගේද කියල හරිහැටියකට දැකල තිබුනේ නැහැ . නිශාචරයෙක් නිසා වෙන්න ඇති . මොනවා වුනත් උගුඩුවා කියන්නේ ප්‍රියමනාප සතෙක් විදිහට නම් නෙමේ අපට දැනුණේ. රෑට කුකුලෝ හොරකම් කරන විත්තිය අහල තිබුන . උගුඩුවො එන හින්දා කුකුල් කුඩුව ගහක එල්ලලා තිබුනත් මතකයි.

ඒ මදිවට සමහර මිනිස්සුන්ව ඇටිකෙහෙල් කාපු උගුඩුවාට සමාන කරනවා වුනාට ඇටි කෙහෙල් කෑවම උගුඩුවට වෙන්නේ මොනවද කියල හොයල බැලුවෙත් නැහැ .


අපිට එහෙම වුනාට ඔය කෝපි වලට ඇබ්බැහි වෙච්ච අයට නම් උගුඩුවාAsian Palm Civet හරිම වැදගත් බව මන් දැන ගත්තේ ලඟදි .

[picture from http://en.wikipedia.org/wiki/Kopi_Luwak ]



ඉතියෝපියාවේ කල්දී කියන කොලුවා කෝපි සොයා ගත් බව තමයි එහෙදි මට අහන්න ලැබුනේ . කල්දී කියල කෝපි කඩ ජාලයකුත් එහෙ තියනව . ජාලයක් කිව්වට ඉතින් ''ස්ටාර් බක්ස්'' හරි ''කොෆි බින්ස් '' වගේ හරි පොෂ් නම් නැහැ . කොහොමත් ඉතින් වැඩිය හොඳ පුටු තියෙන්නේ වඩුවාගේ ගෙදර නෙමේනේ .



අපිට වැඩකට නැති උගුඩුවන් ජාවා , සුමාත්‍රා වැනි ඉන්දුනිසියන් දුපත්වලට නම් රත්තරන් වගේ . අපේ උගුඩුවන්ගේ එහෙ ඉන්න නෑයන් එච්චර වටින්නේ මොකවත් හින්දා නෙමේ උන්ගේ වසුරු නිසා . කෝපි ඇට ගිලල හෙලන වසුරුවල තියෙන නොදිරවපු ඇට මේ පලාත්වල මිනිස්සුන්ට රත්තරන් වගේ .
ඕලන්ද කාරයෝ මේවයේ කෝපි වගා කරලා තියෙන්නේ මුලින්ම . හැබැයි පසු කාලේදී ගමේ මිනිස්සුන්ට කෝපි ඇට නෙලා ගන්න තහනම් කරලා . මේ මිනිස්සු තමයි මේ වසුරු වල තියෙන කෝපි ඇට වලින් කෝපි හදන්න පටන් අරන් තියෙන්නේ .

මන් කෝපි ලෝලියෙක් නෙමේ නිසා කෝපි එක්ක වැඩි ආස්සරයක් නැහැ . යුරෝපිය වගේම අනික් ජාතිවල ගැහැණුත් බොහොමයක් කෝපි බොන්න රුසියන් . මන් ඉතින් තේ තමයි. දවසක් මට යාලුවෝ දෙන්නෙක් අඬගැහුව Cat poo poo කෝපි බොන්න යමුයි කියල . දැන්වීමකුත් පෙන්නුවා . නිකන්වත් කෝපි නොබොන මට ඔය ජරාව මොකටද කියල මන් ගියේ නැහැ . ඒ ගැන එහෙම්ම අමතක වුනා .

ඊයේ පෙරේදා '' අම්මට කියන්න එපා '' කියල ටිකක් අමුතු තැන්වලට යන නැෂනල් ජියෝග්‍රෆි නාලිකාවේ හාදයා බෝර්නියෝ පැත්තේ ගොහින් කල වැඩසටහනක් බලද්දී ආයෙම මේ ගැන කියවුනා . අපේ බනියටත් හරිම හිනා .


එවෙලෙමයි හිතුනේ මේ ගැන කියවල බලන්න . [මේ වගේ කියවල බාගෙට ලියල මග ඇරුන ලිපි කෑලි රාශියක් බ්ලොග් එකේ තියෙනව . මේක නම් ඉවරයක් කරනවා කියල හිතුනේ ටිජි අදත් මුණු පොතේ පණිවුඩයක් එව්වට පස්සේ.. මේ සතියත් කෙල්ලන්ට නිවාඩු . සම්පුර්ණ වගකීම බෑන් කි මුන්ගේ . මන් නම් අහිංසකයි ]


ටි ජි නගා කෝපි බොන එක නතර කරන එකක් නැහැ කියල මන් හිතනවා .


අපි වගේම ඉන්දුනිසියන් මැලේසියන් අයත් කියන්නේ කෝපි . මේ උගුඩු කෝපි වලට ඉන්දුනිසියන් බසින් කියන්නේ කෝපි ලුවක් . සුද්ද කියන්නේ නම් Civet coffee .
ඉස්සර ස්වභාවිකව කැලයේ හෙලන වසුරු එකතු කලත් දැන් දැන් කුඩුවල දමල කෝපි කන්න දීල වසුරු එක්කහු කරන තැනුත් තිබෙනවාලු. වැඩසටහනේ ගියපරිදි නම් මාස කීපයයි කුඩු කරන ඉන්නේ . අනේ මන්ද ඉතින් ඕව නම් .

 පිලිපිනේ සහ වියට්නාමේත් මේ ක්‍රමය අනුගමනය කරන කෝපි වතු කීපයක් තිබෙන බවයි ආරංචි. මේගොල්ලන්ට ඕව එච්චර ජරාව නෙමේ .


වියට්නාමයේ කෝපි ජනප්‍රියයි බොහොම . දේශීය වගේම ජාත්‍යන්තර කෝපි කඩත් මෙහෙ තියෙනව . හැබැයි තවම මේ Civet Coffee එපමණ ප්‍රසිද්ධ නැහැ . මෙයාල කෝපි ජාතියක් තියෙනව තද කළු . හිමිට කෝප්පෙට පෙරෙන්න ඇරලා ගනකමට බොන . බොනවට වඩා කනවා තමයි ගැලපෙන්නේ .


මේ Civet Coffee තමයි ලෝකේ අඩුවෙන්ම නිෂ්පාදනය වෙන්නේ . ඒවගේම අස්ප ගණන් . බීපු උදවිය කියල තියෙන්නේ සතාගේ ආහාර මාර්ගයේදී යම් පමණකට පැසිමක් වෙන නිසා අමුතුම රසක් ඇතිලු.


ටි ජි නගා කෝපි බොන එක නතර කරන එකක් නැහැ කියල මන් හිතනවා .
අපි වගේම ඉන්දුනිසියන් මැලේසියන් අයත් කියන්නේ කෝපි . මේ උගුඩු කෝපි වලට ඉන්දුනිසියන් බසින් කියන්නේ කෝපි ලුවක් . සුද්ද කියන්නේ නම් Civet coffee .

ඉස්සර ස්වභාවිකව කාලයේ හෙලන වසුරු එකතු කලත් දැන් දැන් කුඩුවල දමල කෝපි කන්න දීල වසුරු එක්කහු කරන තැනුත් තිබෙනවාලු. වැඩසටහනේ ගියපරිදි නම් මාස කීපයයි කුඩු කරන ඉන්නේ . අනේ මන්ද ඉතින් ඕව නම් . පිලිපිනේ සහ වියට්නාමේත් මේ ක්‍රමය අනුගමනය කරන කෝපි වතු කීපයක් තිබෙන බවයි ආරංචි.

කෝපි ගැන මගේ මතක නම් කෝපි තරම් තිත්ත නැහැ . උගුඩු කෝපි තරම් අප්පිරියාත් නැහැ

. ලිපියෙන් පොඩි වංගුවක් ගහල මේ ටික මෙතනම ලියල දාන්නේ ආයේ කවදා කෝපි ගැන ලියයිද නොදන්නා නිසා.
අපේ රත්නපුරේ මහගෙදර කෝපි වවා තිබුණා. අවුරුද්දට ගියහම ආපහු එද්දී ආච්චි ඔතල දෙන ගොරක , කාරබු නැටි , ගම්මිරිස් , කැවුම් අතර කෝපි ඇටත් තිබුන . අපි කඩෙන් කෝපි ගේන පුරුද්දක් තිබුනේ නැහැ . පුරුද්දකට කෝපි නොබොන අපේ ගෙදර මේ කෝපි ඇට කාලයක් තිබුන . කාට හරි බඩ රිදුනහම අම්ම කෝපි ඇට ටිකක් කබලේ රත්කරල වංගෙඩියේ කොටනවා . හරිම සුවඳයි . අලුතින්ම කොටපු කෝපි දෙහි දාල බොන්න දෙනවා . බොන්න අකමැති වුනත් සුවඳට නම් හරිම ආසයි .


ආයේ අපි උන්න ගෙවල් පැත්තෙත් හැම ඉඩමකම වගේ කෝපි ටිකක් තිබුණ. ඒ අය වුනත් තම තමාගේ පාවිච්චියට මිසක් විකුණන්න තරම් උනන්දුවක් ගත් බවක් මට මතක නැහැ . කෝපි මල් තියෙන කාලෙට හරිම සුවඳයි. ලස්සන දත් පෙළක් සුදු පාට කෝපි මල්වලට උපමා කරනවනේ . කෝපි මල් සුවඳක් දැනුණේ නැහැ කාලෙකින් . එහෙම බලද්දී කොයිතරම් දේවල් මට මග ඇරිලද.



picture from google images

ඉදිලා රතු පාට වෙච්ච කෝපි ගෙඩි සුප්පු කරන්න අපි ආසයි ඒ දවස්වල . සුද්දා වවපු කෝපි වගාවට සුදු පුස් බෝවුන කතාවයි , කෝපි මල් වල සුවඳයි . අම්ම හදන කළු කෝපි එකේ සුවඳයි , කෝපි මල් හිනාව ගැන යි වගේ පුංචි දේවල් ටිකක් විතරයි මන් කෝපි ගැන දැන හිටියේ .


Friday, September 28, 2012

නෙළුම් විල

නෙළුම් විල


බුෂ් සහ පුටින්ගේ රෙදි ගැලවේ

Posted: 28 Sep 2012 01:59 AM PDT

අද මුන් මහතාගේ ඉස්කෝලේ සඳ උළෙලකි . අපේ ළමයින්ගේ ඉස්කෝලේ ගැන මෙතනින් කියවන්න . සඳ උළෙල ගැන කතා කරන්න ගිහින් විකියටත් සබැඳියක් එකතු කරපු අපි හැමෝගෙම සාමුහික අදහස් වලින් පිරුණු මේ පුරහඳ ළමයින්ටයි කියෙව්වොත් සඳ උළෙල කියන්නේ මොකක්ද කියල තේරෙයි .



මෙවර සඳ උළෙල වැටි ඇත්තේ විසි නම වෙනිදාට නිසා අද සිකුරාදා එය සමරන්නට ඉස්කෝලය තීරණය කොට ඇත ..ළමුනට  Ao Dai  ලෙස හැඳින්වෙන වියට්නාමයේ ජාතික ඇඳුම ඇඳ එන්නයි ඉල්ලීමක් කෙරිණි. ළමයි ඔය ඇඳුමට කැමතිම නැත .නහයෙන් අඬමින් නොයෙක් තර්ක විතර්ක නෝක්කාඩු මැද්දේ යන්තම් ඇඳුම් දෙකට රිංගවා දෙන්නා පිටත් කල පසු මට මහන්සිය . කලබලය අස්සේ පින්තුරයක් ගැනීමටවත් බැරි විය . හවසට නම් දෙන්නා ඔය දෙකම බෑග් එකේ ඔබන් එන බැවින් පින්තුරයක්  ගන්නට ලැබෙන්නේම නැත .
කොට කලිසමක් ටි ෂර්ටයක් වැනි සරලම ඇඳුමට පුරුදු වූ ළමයින් මෙවැනි සම්ප්‍රදායික ඇඳුම් වලට අකමැතිය . විශේෂ අවස්ථාවක එවැනි කරදරයක් ටිකක් ඉහිලිලුවාට කමක් නැත . ළමයි අකමැති වුවත් මේ ඇඳුම ලස්සනය . දිග කුර්තා කමිසයක් වැනි උඩ කොටසත් සැහැල්ලු කලිසමත් සහිත විචිත්‍ර එම්බ්‍රොයිඩර් වලින් හැඩවූ Ao Dai අපගේ සාරිය හෝ ඔසරිය මෙන්ම වියට්නාමයේ සලකුණකි .


කලින් විවිධ අවස්ථා වල විස්තර කල පරිදි උතුරු මධ්‍යම සහ දකුණු ප්‍රදේශ වල නිල නොවෙන විවිධත්වයක් පවතී . මේ ජාතික ඇඳුමත් එසේමය . එමෙන්ම බස හසුරවන ආකාරයේද යම් යම් වෙනස් කම් තිබේ .කුඩා රටක් වීත් අපේ එක එක පලාත්වල බස වහරන ආකාරයන් විවිධය . බහුතරයක් හැනොයි වැසියන් දකුණ කළුද සුදුද කියාවත් දැක නැති කොට කවර කතාද .
Ao Dai උතුරේදී ao zhai ලෙස කියවේ . දකුණේදී aw yai ලෙස කියවේ . ලියන ආකාරය එකය . එළවලු වලට කියන නමුත් එසේමය . දකුණේදී රවූ මා වුන ගොටුකොල මෙහිදී සවු මා ය .



 සිහින් සිරුරැති යුවතියන්ට මනාව ගැලපෙන මෙය කාලයේ විවිධ තාලයන්ට යම් යම් වෙනස්කම් සහිතව නිර්මාණය වේ . ඉතාම ලස්සන සියුම් එම්බ්‍රොයිඩර හෝ පින්තාරු මගින් හැඩවේ .


සුදු පැහැති Ao Dai ඇඳුමින් සැරසුන උසස් බාලිකා සිසුවියන් බයිසිකල් වල නැගී පාසල් යාම සුලබ දසුනක් . හැම පාසලකම එසේ දැයි නොදනිමි . එහෙත් බොහෝ සිසුවියන් මා දැක ඇත .

 ඒ ඇරුන  විට තද අව්වට කදිමට ඔරොත්තු දෙන කේතුකාකාර තොප්පියත් Ao Dai සම්ප්‍රදායික ඇඳුමත් අපේ ඔසරිය මෙන්ම ප්‍රදර්ශනාත්මක සහ සංස්කෘතිකමය අවස්ථාවන්ට පමණක් සිමා වේ . පිළිගැනීම් කවුන්ටර වල යුවතියන් ගුවන් සේවිකාවන් වැනි විශේෂ රාජකාරි වලදී නම් විසිතුරු ලෙස මෙයින් සැරසේ . ඔවුන් පවා තොප්පිය නම් අත්හැර ඇත . කදක දමාගෙන යමක් වෙළදාමේ යන වෙළෙන්දියන් සහ වෙලේ කුඹුරේ වැඩ කරන ගොවින් නම් තවම මේ තොප්පියෙන් වැඩක් ගන්නා බව පෙනේ .



මේ තොප්පියයි සයිගොන් ගඟයි ගැන කවියකුත් ලීවා මා නෙළුම්විල පටන් ගත් දිනවලම .


බලන්නකෝ අඳුනන අයද මේ කියල . මේ ගොල්ල මෙහෙ ආව වෙලාවක Ao dai අන්දලා . අමතක වුනා කියන්න පිරිමින්ගේ ඇඳුමත් බොහෝ දුරට සමානයි .
....
.
.
.
ඇඳන් උන්න රෙදි ගලවලා වෙන්න ඕන මේවා ඇන්දේ ..


පින්තුරය ගත්තු තැන



 ප.ලි.
වැඩිය නොලියන්නේ ඇයිදැයි කීපදෙනෙක් අසා තිබුන . හේතු නම් ඉතින් ගමකට . කොයික වුනත් කම්මැලි කම ප්‍රධාන චුදිතය . අනික හැමෝම පොත් ගැන කියනව . මට කියන්න දෙයක් නෑ...ඉහි ඉහි ...




පින්තුර සේරම ගුගල් ගෙන්